روانشناسی زوجین را ورق بزنیم...

به طور کلی در روابط زوجین دو نوع پارتنر می‌توان قائل شد.
۱. پارتنر عمومی: پارتنری که اجتماعی بوده و خواهان روابطی در سطح کلونی و فراتر از زوجیت است. این نوع پارتنر محبوب فامیل، دوستان و جامعه است. همیار، همدل، خوشرو و مردمی ست و روحیه‌ی حل شدنش در اجتماع هر قدر بزرگتر باشد بیشتر و بهتر است همچنین می‌تواند نماینده و رهبر باشد.
برای این نوع پارتنر حریم شخصی تعریف نشده و یا بسیار کمرنگ است. او حس مالکیت قوی ندارد و چارچوبش همان چارچوب جامعه‌اش و حتی فراتر از آن است. این مدل در صورتی ایجاد میشود که فرد از پیرامون خود و ارتباط گرفتن با انسان‌ها سیراب نباشد و این ولع خود را حتی در بعد از برقراری رابطه‌ی زوجیت، به این صورت نشان می‌دهد.
عدم مرکز توجه بودن و یا مورد تبعیض و بی‌مهری واقع شدن از سوی والدین خصوصاً در دوران کودکی چنین شخصیتی خواهد ساخت.
این نوع پارتنر می‌تواند در موارد حاد به خیانت‌ نیز رویآورد.
۲. پارتنر خصوصی: پارتنری که غیر اجتماعی ست و خواهان روابطی در حد زوجیت یعنی دودویی و محدود در تمام مقاطع زندگیش است. او مورد احترام فامیل است اما روابطش کم و بسته است و در کمیت معدود است. برای او کیفیت اهمیت بیشتری دارد همچنين می‌تواند بعنوان حاکم و مرجع باشد.
برای این نوع پارتنر حریم خصوصی اهمیت ویژه‌ای دارد و حس مالکیتش قوی ست در ضمن چارچوب او چارچوب خودش است.
این مدل در صورتی ایجاد میشود که فرد از پیرامون خود و ارتباط گرفتن با انسان‌ها سیراب باشد و این حس سیری در او تا دلزدگی و سردی حتی در همان رابطه‌ی زوجیت هم پیش برود.
مرکز توجه بودن و یا مورد عشق و مهر وافر واقع شدن از سوی والدین خصوصاً در دوران کودکی چنین شخصیتی خواهد ساخت.
این نوع پارتنر می‌تواند در موارد حاد به عزلت گزینی نیز رویآورد.
شما چه نوع پارتنری میپسندید؟ کسی که با او شاداب باشید و دنیا را بچرخید و ماجراجویی را تجربه کنید یا کسی که در کنارش به اوج و شکوه برسید و چون ستاره‌ای در آسمان شب بدرخشید؟

🖋 به قلم سردبیر و به درخواست 👱‍♀️مادمازل نجوا